W czerwcu 1944 roku ponad 500 amerykańskich okrętów, koło 900 samolotów i przede wszystkim ponad 120 tysięcy żołnierzy rozpoczęło największą z dotychczasowych operację inwazyjną na Pacyfiku.



Stawką było zdobycie wysp z archipelagu Marianów, dzięki czemu US Air Force mogło rozpocząć bombardowania Japonii. Żołnierze Cesarza nie mogli sobie pozwolić na porażkę. Pierwszą z zaatakowanych wysp był Saipan - największa z wysp północnych Marianów. 2 i 4 dywizji Marines oraz 27 dywizja piechoty US Army starły się w boju przeciw 34 dywizji piechoty, 37 niezależnej brygadzie i 9 pułkowi pancernemu (wycofanemu w głąb wyspy).



Głównym zadaniem lądujących sił było uchwycenie plaż, odparcie Japończyków od strefy lądowania i opanowanie strategicznie położonej miejscowości Charan Kanoa. 15 amerykańskich pancerników wystrzeliło setki tysięcy ton pocisków (dwa razy preliminary bombardment), które przygwoździły sporo japońśkich oddziałów, zwłaszcza haubicę i moździerze.



Następnie cała chmara pojazdów LVT ruszyła ku plażom wyspy, za nimi podążały barki przewożące pojazdy, wsparcie artylerii i dalszą piechotę. Zanim Japończycy otrząsnęli się z ognia pancerników, duża część sił amerykańskich dotarła do plaży.



Wywiązały się zażarte walki, ale Amerykanom udało się zdobyć plaże.



W jednym z miejsc japońska piechota rzuciła się nawet do szaleńczej szarży "banzai". Straty Amerykanów rosły, ale na plaży pojawiały się coraz kolejne jednostki. Szczególnie swoją wartość pokazały pojazdy LVT, stanowiące świetne wsparcie piechoty oraz niezawodne Shermany.



Ostatecznie w 8 turze dwa amerykańskie pojazdy wdarły się przebojem do Charan Kanoa, zdobywając dodatkowe punkty zwycięstwa. Bitwa zakończyła się zwycięstwem Stanów Zjednoczonych.





Na koniec pamiątkowa fotka ;)