World War III: British Commando / Parachute Troop

The Royal Marine Commando Troop is organised in a similar way to the Army’s rifle and mechanised platoons, with an HQ section and three rifle sections, each with eight personnel split into a Rifle Group and a Gun Group. However, a key difference is the inclusion of an L4A4 Bren light machine-gun in the Rifle Group in place of a rifleman, increasing their available automatic fire.

Like the Army, the L1A1 SLR (FN FAL) is the standard service rifle and the L7A2 (FN MAG) the standard general-purpose machine-gun (GPMG). The Gun Group, led by the Section second in command, was based around the GPMG.

The section is also equipped with an L14A1 Medium Anti-tank Weapon (MAW) Carl Gustav 84mm recoilless rifle. This could be concentrated in the troops, with assaulting sections leaving the fairly burdensome weapon. behind with a section left in reserve. The Carl Gustav assistant carried four rounds for the weapon (although more could be distributed throughout the section if necessary). In addition to the Carl Gustav, two 66mm antitank weapons are the basic load per section, but four to six are generally available to the section as a whole. The L4A4 Bren was a unique feature of the Royal Marines, allotting them greater firepower.

---

A Parachute Platoon is organised much like any other rifle or mechanised platoon in the Army. However, the intense training and esprit de corps of the Parachute Regiment is second to none.

One noticeable difference from the standard ‘crap hat’ (slang used by the Paras and Marines for the other infantry of the British Army, derived from their khaki-coloured berets) platoon is the Paras’ increased section firepower with two L7A2 GPMGs per section instead of one. Like the Marines and the rest of the Army, additional firepower comes in the form of a Medium Anti-tank Weapon (MAW) (84mm Carl Gustav) in each of their three section as well as 66mm (M72 LAW) anti-tank weapons.

The Territoral Army reserve parachute battalions were given a new role in the mid-1980s. Issued with more Milan missiles, their mission was to be rapidly deployed forward by air as soon as war started and there to act as a ‘forlorn hope’ anti-tank screen.

THIS PRODUCT CONTAINS:

• 4x metal GPMG Teams with 66mm Anti-tank
• 3x metal Carl Gustav Anti-tank Teams
• 1x metal 2” Mortar Team

---

These miniatures are supplied unassembled and unpainted

PL

Oddział (ang. *troop*) komandosów piechoty morskiej (Royal Marines) jest zorganizowany w sposób zbliżony do plutonów piechoty lub plutonów zmechanizowanych w wojskach lądowych. Składa się z sekcji dowodzenia oraz trzech sekcji strzeleckich; każda z nich liczy ośmiu żołnierzy podzielonych na grupę strzelecką (ang. *Rifle Group*) oraz grupę wsparcia ogniowego (ang. *Gun Group*). Istotną różnicą jest włączenie do grupy strzeleckiej lekkiego karabinu maszynowego L4A4 Bren (zamiast jednego strzelca), co zwiększa dostępną siłę ognia automatycznego.

Podobnie jak w wojskach lądowych, podstawowym karabinem jest L1A1 SLR (wariant FN FAL), a standardowym uniwersalnym karabinem maszynowym (UKM) – L7A2 (FN MAG). Grupa wsparcia ogniowego, dowodzona przez zastępcę dowódcy sekcji, opiera się na tym właśnie UKM-ie.

Na wyposażeniu sekcji znajduje się również 84-milimetrowe działo bezodrzutowe Carl Gustav (oznaczone jako L14A1 Medium Anti-tank Weapon – MAW). Broń ta bywa koncentrowana na szczeblu oddziału (ang. *troop*): sekcje prowadzące natarcie mogą pozostawić ten dość ciężki sprzęt w sekcji wyznaczonej do działań w odwodzie. Pomocnik celowniczego działa Carl Gustav przenosi cztery pociski (choć w razie potrzeby można rozdzielić większą ich liczbę pomiędzy pozostałych członków sekcji). Oprócz działa Carl Gustav, na standardowe wyposażenie sekcji wchodzą dwa granatniki przeciwpancerne kalibru 66 mm, przy czym zazwyczaj sekcja dysponuje łącznie czterema do sześciu takimi jednostkami broni. Obecność karabinu maszynowego L4A4 Bren stanowiła cechę charakterystyczną dla piechoty morskiej, zapewniając jej większą siłę ognia.

Pluton spadochronowy jest zorganizowany bardzo podobnie do każdego innego plutonu piechoty lub plutonu zmechanizowanego w brytyjskich wojskach lądowych. Niemniej jednak, intensywne wyszkolenie oraz duch korpusu (ang. *esprit de corps*) w pułku spadochronowym (Parachute Regiment) nie mają sobie równych.

Jedną z zauważalnych różnic w porównaniu ze standardowym plutonem piechoty – przez spadochroniarzy i komandosów piechoty morskiej pogardliwie nazywanym „crap hat” (określenie odnoszące się do żołnierzy innych jednostek piechoty, wywodzące się od koloru ich beretów) – jest większa siła ognia sekcji u spadochroniarzy: dysponują oni dwoma uniwersalnymi karabinami maszynowymi L7A2 na sekcję, podczas gdy w innych jednostkach przypada jeden. Podobnie jak w przypadku piechoty morskiej i pozostałych jednostek armii, dodatkową siłę ognia zapewnia broń przeciwpancerna średniego zasięgu (MAW) – 84-milimetrowe granatniki Carl Gustav – znajdująca się w każdej z trzech sekcji, a także granatniki przeciwpancerne kalibru 66 mm (M72 LAW).

W połowie lat 80. XX wieku bataliony spadochronowe Armii Terytorialnej (Territorial Army) otrzymały nowe zadanie. Wyposażone w większą liczbę pocisków przeciwpancernych Milan, miały zostać w razie wybuchu wojny błyskawicznie przerzucone drogą powietrzną na pierwszą linię, gdzie pełniłyby rolę „straceńczej” osłony przeciwpancernej.

ZESTAW ZAWIERA:

4x metalowe zespoły z karabinami maszynowymi (GPMG) i granatnikami przeciwpancernymi 66 mm

3x metalowe zespoły z granatnikami przeciwpancernymi Carl Gustav

1x metalowy zespół z moździerzem 2-calowym

---

Miniatury wymagają samodzielnego montażu i pomalowania.

UWAGA! Produkt w języku angielskim.